Met de rechtervoet op het gaspedaal nader ik licht stijgend dat dorpje bovenaan. Links en rechts, weilanden en akkers. Een enkel paard, het hoofd licht neigend, staart wezenloos voor zich uit. Het gerepte stilleven regeert. De rotonde, bruin geroest, heet mij, ook al in stilte, welkom. Welkom waarom? Ik kom hier toch vaker? En ja, ook dan is het naderingsbeeld hetzelfde. Stillevendheid dat – mochten de wijzers der klokken net twaalf uur aantikken – de klok slaat. Maar het is net half een geweest. Niet echt de tijd om klokken te laten beieren. Rare gedachten? Inderdaad, rare gedachten. Het is dat ik gelukkig geen gedachten in de hand kan nemen, anders was ik wellicht ook nog in overtreding.
Een enkele auto nadert mij, zichtbaar te snel. Wil hij deze stillevige omgeving zo gauw mogelijk achter zich laten? Neemt hij de boete vanwege een snelheidsovertreding op de koop toe? Ik weet het niet. Wellicht heeft de bestuurder haast, of – zoals de Belgische buren plachten te zeggen – misschien een te zware voet.
De rijweg voor mij is leeg. Op de diverse parkeerplaatsen links en rechts staan auto’s, een fietser, goed ingepakt trapt de pedalen moeizaam rond. Misschien tijd voor een e-bike? De provinciale rijksweg slingert zich door het dorp. Alsof hij het dorp in tweeën klieft. Wellicht tijd voor, ook hier, een groene loper inclusief ondertunneling. Van halverwege de ene berg, uitkomend aan de andere kant van het dorp, ook halverwege die iets bekendere berg. Ik zie al rijdend – let wel, in gedachte – de dorpsmens flaneren over die kronkelende groene loper, moeders die de bolderkar achter zich aan sleuren. Vaders, met de handen op hun rug, die de moeders om hun kracht bewonderen. Ik zie fietsende kindertjes, autopeddelende kinders, de grotere kindheid die dan weer tussen al dat wandelend en flanerend volk slalomt op hun in-lineskates, kortom een vredig bijna vroeg 20ste eeuwtafereel.
Raar idee? Inderdaad, héél raar idee.
Gelukkig ben ik geen visionair en al helemaal niet iemand waarnaar men luisteren zal. Het waren zomaar wat rare gedachten en een idee, zittend achter het stuur, op weg naar de rustgevendheid van een natuurlijke modderwandeling. Rondom dat dorpje, bovenaan de Rasberg, Berg en Terblijt.