Ja, die iedere vrijdag. Dan wandelden wij des morgens steevast en weer en groupe, naar het, inmiddels verdwenen Sportfondsenbad en kregen daar twee natte uren zwemles. Echter, die lessen waren niet aan mij besteed, want mijn lijf herbergde in die Maastrichtse lagere schooljaren een soort van ernstige watervrees, opgelopen ergens bij een glij- en valpartij in mijn nog jongere jeugdjaren. In een toen vooral stinkende Geul.
Vaak heb ik vanaf het droge staan toekijken, wanneer ik weer eens de kont tegen de krib gooide en weigerde om bepaalde zwemoefeningen te doen. Dan werd ik naar de kant en vaak ook naar een hoek gedirigeerd om vandaar de oefeningen te volgen van mijn medeklasgenoten.
In mijn dienstplichtige jaren heeft die watervrees en/of weigerachtigheid mij menig uur nachtrust gekost omdat ik toen, als marineman, verplicht was een zwembrevet te halen. En die verplichte zwemlessen waren – wanneer ik geen wacht hoefde te lopen – telkens om 06.00 uur. Des morgens, hè!
Maar terug naar klas 5B/6B. We hadden in die jaren ook nog twee keer per week gymles. Op de speelplaats. Dat was een langgerekte plek tussen het hoge schoolgebouw en een iets lagere schoolmuur. Met regelmaat speelden wij ‘kastie’. Of dat spel nog gespeeld wordt of bij de lezers nog bekend is? Dat weet ik niet. Een tennisbal werd door de speler van dienst iets omhoog gegooid en diezelfde speler moest vervolgens de bal dan met een plank(je) zover mogelijk wegslaan. Heel vaak ging dat goed, minder vaak ging het mis en héél soms verliet het plankje de hand van de speler, stuiterde de bal gewoon op de grond maar sjeigelde het plankje als een reusachtig scheermes op kniehoogte door het vangveld c.q. over de speelplaats. Dan was het voor de potentiële vangers (van de bal!!) duiken om die sjeigelende plank te ontwijken.
Dat wij indertied door al dat sporten een geweldige conditie hadden, stond toen en staat nu nog steeds, buiten kijf. Sporten was toen heel belangrijk, zeker bij de toenmalige onderwijzers c.q. broeders, die dat woord hoog in het vaandel hadden staan.
Kom daar tegenwoordig nog eens voor… Sporten als les.
