Ieder jaar komt hij weer terug. Ieder jaar staat hij weer in jouw, mijn, ieders agenda. Een datum die mijns inziens nooit mag verdwijnen. 4 mei.
Een dag van besef. Een dag die begint met de ‘V’ van Vier. Die begint met de ‘V’ van Vuur, met de ‘V’ van Verdriet, met de ‘V’ van Vrijheid, met de ‘V’ van Vrede.
4 mei, gekoppeld aan de ‘V’ van Vreugde. Op 5 mei.
Jaren geleden schreef ik – op verzoek – voor 4 mei een gedicht.
En hoewel – in mijn opinie – een gedicht niet thuishoort in een column wil ik voor één keer mijn opinie thuislaten.
twee
twee minuten stilte
in een heel jaar
is als één dag
in een heel lang leven
twee minuten stilte
op één hele dag
lijkt ons gemoed
enige rust te geven
twee minuten stilte
is goed beschouwd
een moment
van erg korte duur
twee minuten stilte
en een brandende fakkel
symboliseren zwijgend
het wakend herinneringsvuur
twee hele minuten stilte
waarom niet
hardop zwijgend
gewoon één hele dag?
deze twee volle minuten stilte
omdat het jaarlijks moet
maar ook kan
en… het (nu) nog altijd mag
