Kribbe(ke)

Ooit weleens afgevraagd hoe het komt dat het kindeke Jezus in dat kribbeke terecht is gekomen? Niet? Nou, ik had er, alweer een tijd geleden, mijn eigen gedachte over en heb die toen losgelaten tijdens een lunchgesprek, rond de kerst, met collega’s tijdens mijn toen nog werkzame arbeidsperiode. Een collega vroeg indertied, tussen twee happen in zijn broodje door, of iemand wist hoe het kwam dat dat kindeke in een kribbeke terecht was gekomen? We keken elkaar aan en omdat niemand met een antwoord kwam, begon ik maar te vertellen: “Het was in die tijd, rond de Kerstmis in 1954, meer precies in de nacht na 1^ste Kerstdag, stil maar spannend in een huis aan de Langen Akker. Een vrouw lag in het kraambed, mensen rond het bed waren druk en liepen, al dan niet zenuwachtig, heen en weer. In de hoek van de kamer stond een versierde kerstboom en onder die boom stond een klein huisje, het leek wel een stal. In dat huisje huisden ook al mensen. Een slapende man en vrouw. Naast hun bed stond een wiegje met daarin een baby, de handjes tot vuistjes gebald en ook, slapend. Een voor die tijd passend, vredig tafereeltje in dat kleine huisje.

Plotseling klonk er gehuil. Een nieuwe baby verscheen in beeld en in de handen van de vroedvrouw. Een man, de vader, keek trots naar de huilende kleine. De baby werd gewassen, in een deken gewikkeld en daarna in de handen van de moeder gelegd. De vroedvrouw vroeg aan de trotse vader waar de baby dadelijk te slapen kon worden gelegd. De man dacht na, keek rond, verliet de kamer om even later terug te keren met een voederbak, een kribbe. Gevuld met stro. De man ging met het kribbeke het kleine huis onder de boom binnen, voorzichtig nam hij de baby uit het wiegje en legde die kleine in de kribbe om vervolgens het wiegje mee te nemen. Dat wiegje plaatste hij dan weer naast het bed in de kamer. Toen nam hij de kleine uit de handen van de moeder en legde hem in de wieg. Voldaan keek hij naar de vroedvrouw. Die schudde ongelovig haar hoofd, schudde vervolgens ook nog afkeurend ‘nee’ en haalde daarna haar schouders op. Zij vroeg aan de vader of hij al een naam had voor de pasgeboren kleine. Hij knikte van ‘ja’ en zei: “Edmond.”

Fijne Kerstdagen!