Is het toeval? Toeval, dat ik – zittend voor mijn beeldscherm – de column ‘Banaan’ net klaargezet hebbende voor publicatie en denkend waarover ik in een volgende column zou kunnen schrijven, een harde klap tegen het raam van mijn mancave hoor. Lichtelijk geschrokken kijk ik door het raam naar buiten en zie een jonge spreeuw, helemaal beduusd en met open snavel onder de tuintafel zitten. Een zenuwachtige moederspreeuw paniekerig rondvliegend. En zie, een nieuwe column wordt geboren.
Niet over een spreeuw, maar over een kauwtje, een ‘däölke’ zoals we dat in Bergs dialect plegen te zeggen. Karel heette hij. Uit het nest gevallen en door mij verder opgevoed en tam gemaakt. Indertied, alweer heel lang geleden. Karel, die mij ’s ochtends – bij het krieken van de dag – wekte, roepend om voedsel. Iedere ochtend opnieuw. Dan kreeg hij zijn eten, wormen en brood en een bakje fris. De kooideur bleef dan de hele dag open en hij vloog vrij rond. Landde op de daken bij de buren, zong en kraaide zich de longen uit zijn lijf op de nokken der daken om des avonds weer gewillig terug in zijn kooi in de berging te landen. Veilig en droog.
Tot een toen ook al warme woensdagmiddag in de grote vakantie. Ik kwam thuis, stapte over de oprit, de ‘vaart’ naast het huis de achtertuin binnen. Ik miste gelijk het kenmerkende kraaiende geluid van Karel. Ik zag broertjes en zusjes bedremmeld naar mij kijken. Ze zeiden niets. Op mijn vraag waar Karel was, kreeg ik eerst geen antwoord. Totdat een broertje met benepen stem meldde dat hij, zittend op zijn renfietsje, rijdend over ons zelfontworpen ‘wielerparcours’ in de tuin, op het moment dat hij Poulidor nadeed, Karel overreden had.
Ik ben dagenlang kwaad geweest, ontroostbaar ook. Want Karel was in die paar maanden toch wel een deel van mijn toen nog jonge leventje geworden.
Ik loop naar buiten. Zet de jonge spreeuw in het zicht van de moeder en haast mij naar binnen terwijl ik de woorden voor de column ‘Karel’ al op volgorde aan het plaatsen ben, hopende dat geen nieuwe ‘Poulidor’ onverwachts de hoek om komt fietsen om mij ondersteboven te rijden.
