Het is weer voorjaar en het lentegevoel heerst. Indertied, toen het niet gebruikelijk was dat de vrouw ook een baan buitenshuis had, was het gewoonzaak dat in het voorjaar het hele huis weer eens goed onderhanden werd genomen en alles tot in de puntjes werd gepoetst. De groate pots woort gedoan. In die tijd vooral een taak van de vrouw des huizes.
Sjeng schreef daarover een vermakelijk gedicht welk in April 1948 werd gepubliceerd in “De Törk”; het maandblad voor militairen die in Indië dienden.
Als dialect lezen moeilijk is, beluister dan de geluidsopname onder de tekst.
Met de Carnaval in het vooruitzicht heb ik weer eens door het stapeltje preken c.q. voordrachten gebladerd die Sjeng schreef voor de Carnavals mis op de Zaterdagavond, voorafgaand aan Carnaval. Jaartal en titel heb ik helaas niet terug gevonden maar onderstaande, indertied, geschreven lezing eindigt op ongelooflijke toepasselijke wijze voor de huidige tijd, dat ik jullie deze absoluut niet wil onthouden. Zou Sjeng een vooruitziende blik hebben gehad? Ook de rol van krankzinnige wereldleider(s) komt ooit tot een einde.
Aan de veuraovend van de vastentied.
Wuert ut haogfies van betrekkelijkheid gevierd.
Veer numme ’t laeve hiel serieus en veer wille gaere,
In alle rolle die veer sjpeele serieus genomme waere.
De bis Mam, zoon, veurzitter, metselaer of bekker,
Sommige zint boer en andere vinge de baas sjpeele lekker.
En ’t leefs wil veer os veur 100% gaeve,
Aan al die rolle in ’t laeve.
Van sommige krieste sjtress en andere ligge dich erg good,
En veul van die rolle sjpeele veer op de automatische piloot.
Sjtrak in ’t pak, ein uniform, euverall of eine witte jas,
De huersj te laupe in de kleier die bie dien rolke pas.
Sommige rolle raakste kwiet, innige komme de bie en ein paar hilste tot aan diene doad,
Meh de waerde die veer aan die rolle gaeve is deks veul te groat.
Meh noe met carnaval zeen veer de betrekkelijkheid van ’t laeve in,
En loat veer os rolle, drie daag gewoon veur wat ze zin.
Veer doon de sjoanste kleijer aan, keeze ein rol en al is ’t mer veur aeve,
Veer waere Prins, piraat of nempert wat en sjpeele de rol van os laeve.
Esj goonsdig komme veer hie truk es ’t auch mer effe geit,
En met dat esjkruuske gedink veer dan os sjterfelijkheid.
Want al biste de president, hubste veul mach en ut euveral veur ’t zegge,
Van sjtof zint veer gemaak en sjtof zul veer wer waere, dat haet ederein zich bie neer te legge.
Zondag 29 juni trekt de processie weer. Dit keer is Vilt aan de beurt. Dat was indertied wel anders. Toen was het een stuk verder lopen en trok de processie van Berg naar Vilt en terug. Een stuk zwaarder dan tegenwoordig. Sjeng beschreef de toenmalige processie op rijm in de Markant van Juli 2010.
Sjeng maakte van personage Elsa en ridder Lohengrin uit de Arthur legende een Valkenburgs verhaal. Elsa verandert hij in Elske. Uiteraard weer met humor geschreven.
Sjeng schreef dit gedicht, getiteld Lohengrin, in 1980 voor het Land van Valkenburg’. Het was een kleine “sjamp” op de nieuwsgierig aangelegde “vrouluu”.
Het gedicht hierboven is ook te beluisteren. Druk op play hieronder.
De Carnavalspreek in de Carnavalsmis van 1973 werd in zijn geheel gepubliceerd in het Land van Valkenburg. Het krantenknipsel van toen is bewaard gebleven. Ook nu geldt weer dat er in de wereld helaas weinig is veranderd.
Eerder publiceerden we wat teksten uit het toneelstuk “de Pantoffelheld”. Dit keer uit een ander zeer bekend toneelstuk welk Sjeng registreerde, namelijk “’t geldkiske van Oma” uit het seizoen 1977 – 1978.
