Zittend tussen de hoge rugleuning van mijn bureaustoel en het platte, zwarte toetsenbord op mijn bureau, vraag ik mij af waarover de eerste column in dit nieuwe jaar zou kunnen gaan. En tijdens het afvragen en het typen van de eerste woorden van deze column, realiseer ik mij dat ik mijn typende werkzaamheden aan mijn bureau altijd uitvoer met slechts drie vingers. Dat zal ongetwijfeld iets te maken hebben met het feit dat ik al op heel jonge leeftijd met zwakke pinken mijn typediploma behaalde omdat ik mijn toetsende werkzaamheden, die toen, bijna zestig jaar geleden, nodig waren voor het behalen van dat diploma, met tien vingers en liefst blind moest uitvoeren. Dat is mij toen, met moeite gelukt. Ik behaalde het diploma met de minimaal vereiste 130 aanslagen per minuut. Een terrorist heeft meestal maar een aanslag nodig, maar dit terzijde.
Maar direct nadat ik mijn typediploma behaald had, leerde ik mijzelf blind typen met mijn eigen drievingerige systeem want de hoofdlettertoetsen, die, volgens de indertied geldende voorschriften, met de pink ingedrukt moesten worden, leverden mij – tijdens het gebruik van die indertiedse zware typemachines – grote moeilijkheden op. Mijn pinken waren en zijn nog steeds de zwakste schakels aan mijn beide handen. Ik kreeg die hoofdlettertoetsen van die machines niet of nauwelijks met een der pinken ingedrukt. Dus tover en toverde ik dit stukje proza en al die duizenden andere verhalen en gedichten die ik nu en in het verleden schreef, tevoorschijn met slechts drie vingers. De middel- en wijsvinger van de linker- en de wijsvinger van de rechterhand.
Dat tevoorschijn toveren van dit en alle andere stukjes gaat, vind ik, best wel snel en ik hoef de andere vingers niet te belasten, ook al gaat het indrukken van alle toetsen op de huidige computertoetsenborden even makkelijk en van een leien dakje.
Verder realiseer ik mij – gaande het vorderen van deze column – nu ook dat zij die tijdens de jaarwende een of meerdere vingers verloren hebben en het toetsenbord nog nodig hebben, ook best wel goed met dit drievingersysteem overweg zouden kunnen.
Alleen behaal je dan – mocht dat nodig zijn – nooit meer een typediploma dat het tienvingersysteem vereist.
