Langzaam opgekrabbeld sta ik voor het woonkamerraam naar buiten te staren waar de herfst een bijna zomerse dag is aan het klaarstomen. Een opa met, neem ik aan, twee van zijn kleinkinderen, spreidt een grote kleurige deken over een deel van het grasveld, neemt moeizaam plaats op de deken en trekt een mand naar zich toe. De twee kleinkinderen graaien gelijk in die mand en flesjes en pakjes verschijnen. Dit wordt een picknick, waarschijnlijk in het zicht van een bezorgde oma achter een der ramen van het complex.
Mijn handen verdwijnen in de zakken van mijn broek en mijn gedachten scheuren met een rotvaart naar het verleden. Naar indertied, naar mijn jeugd, dus gewoon naar een heel ver verleden. Toen ook wij wel eens op picknick gingen. Meestal op de Vilterhei. Mam, die, zittend op een deken haar kroost in de gaten hield, verdwaalde voetbalballen deskundig en handig uit de buurt van gevulde bekers hield en af en toe haar kinderen voorzag van brood, broodjes en/of zoete versnaperingen.
Dat picknicken, ik heb het altijd een geweldig gebeuren gevonden. Nu nog trouwens. Wanneer zich de kans voordoet en – heel belangrijk – het weer er zich voor leent, fiets ik met mijn lief naar een rustig plekje, spreid de deken en geniet van de lekkere nijen die uit de picknicktas tevoorschijn worden getoverd. Het is dan net of die nijen in de open lucht lekkerder smaken.
Dat picknicken, ik vind het een zalig tijdverdrijf. In Frankrijk langs het Canal du Midi zag ik, ook alweer lang geleden, hele families op zondag genieten op de oevers. De vaders de eerste uren aan de wijn. Moeders gezellig, voor mij, onverstaanbaar keuvelend en les enfants braaf hun spelletjes spelend. Totdat papa – na zijn eerdere wijninname-uren – zijn wijnroes bijna had uitgeslapen en in het restant van zijn roes én in de grote familieauto hard rijdend huiswaarts koerste.
Dat picknicken, ik heb het de laatste jaren in de Bergse contreien eigenlijk nooit meer gezien. Zou het misschien komen dat men wellicht denkt hiervoor een vergunning te moeten aanvragen? Over een Hindervergunning dient te beschikken? Een milieueffectrapport moet overleggen? Aantonen dat er geen geluidshinder gaat plaatsvinden? Misschien wel een tijdelijke verblijfsvergunning dient aan te vragen?
Het zou zomaar kunnen, in dit met vele regels en regeltjes bedekte landje…
