Sjeng 001
Onderstaand het eerste gedicht van Sjeng Rouvroije welk wij publiceren. Hij schreef dit gedicht uit eerbied voor de majestueuze Lindeboom in zijn voortuin gelegen aan de kruising Rijksweg-Sibberweg-Geulgracht te Vilt.
Dit gedicht stond ook in het gedachtenisprentje ter gelegenheid van het overlijden van Sjeng op 17 juli 2011. Met daarbij de boodschap van zijn dochter en haar gezin: “In dit gedichske wat pap lang gelee haet gemaak, kinne veer haom hieëlemaol trök”.
De boum op Vilt
Zoa gruëtsj wie eine pauw, sjteiste in de kou.
Zoa kaal wie ein loes, besjermste oos hoes.
‘n Kroan wie eine bösj, zoa gezond wie eine vösj.
‘n Keizerlijke sjtam, zoa oud wie Abraham.
Doe wëts vaöl van Vilt, haste mich verteld.
Ich versjtaon dien taal, wie dat is égaal.
Op ’t veurjaor dan sjprinkste, in de zomer dan zingste.
Op ’t naojaor humeurig, in de winter treurig.
Es dien blaar gaon valle, huër ich dich kalle.
Doe groms wie eine baer en sjuls op ’t waer.
Toch blief ich bie uch in leef en in leid.
Tot ’t op eine goowe kieër neet mieë geit.
*Sjeng schreef vanuit zijn hart en niet vanuit de behoefte grammaticaal perfect te voldoen aan het Berg en Terblijtse dialect. Indertied vindt het belangrijk exact te publiceren op de wijze zoals Sjeng zijn gevoelens aan het papier toevertrouwde.
