Akkerstaete

Je scande zojuist de QR-code op het Indertied informatiebord bij de locatie ‘Akkerstaete’. Op deze pagina vind je allerlei aanvullende informatie over deze locatie.

Akkerstaete

Op deze plek heeft woningstichting Berg en Terblijt in 2014 een nieuw appartementencomplex gebouwd nadat de bestaande woonhuizen en werkplaatsen werden gesloopt en de ondergrond gesaneerd.
Rondom Akkerstaete waren voorheen een aantal woningen en bedrijfspanden van markante ondernemers gevestigd.

F.G. Blom brandstoffenhandel en transporten                 Langen Akker 46

Aan de Langen Akker 46 (destijds 18a) was vanaf begin jaren ’60 een brandstoffenhandel gevestigd (kolen, petroleum, diesel). Later kwam er transport ten behoeve van de wegenbouw en handel in zand en grind voor particulieren bij. Deze onderneming werd opgericht door George Blom die afkomstig was uit Vilt waar zijn vader reeds vanaf 1909 een transportbedrijf exploiteerde. De onderneming heette F.G. Blom brandstoffenhandel en transporten.

In de jaren 70 is het bedrijf uitgebreid met de exploitatie van groeve Belvédère te Maastricht. Van hier uit werd klei voor steenfabrieken en grind voor de wegenbouw gewonnen. Zoon Hans nam het bedrijf van George over. Vanaf 1995 is er tevens gestart met internationale transporten en aanneming van grondwerken. In 2005 is het bedrijf beëindigd.

Pension de Hil                                                                                 Langen Akker 48

Het pand werd aan de Langen Akker 48 (destijds 20) gebouwd door aannemer Jos Ubags voor de familie Paul en Mariëtte Kreutzer-Molin, dochter van Giem en Tien Molin-Van Kan. Moeder Molin woonde aan de overkant en wilde graag dat dochter Mariëtte dichtbij woonde. Aan de Langen Akker werden Ineke en Ron geboren.

De familie Kreutzer vertrok en begon café Het Wapen van Berg aan de Rijksweg. Hier kwamen zoon Werner en dochters Karin en Ingrid ter wereld.

Vervolgens woonde aan de Langen Akker 48 de familie van den Heuvel, die een pension voerde genaamd De Hil, naar hun familienaam. Hier groeiden de kinderen Koen, Karin en Annelies op.

Overnachtingen met vol pension kosten in 1961  f 8,- per persoon per dag. Dat is in euro’s omgerekend € 3,63. In 1970 was de prijs omhoog gegaan naar f 15,50 – f 16,50 per persoon per dag.

Daarna woonden hier Wiel en Annelies Pieters. Zij sloten het pension want zij exploiteerden Hotel de Lange Akker aan de overkant van de Langen Akker.

Familie Lahaije – Molin                                                               Langen Akker 50

Het pand werd gebouwd door aannemer Jos Ubags voor de familie Wim en Mia Lahaije-Molin, dochter van Giem en Tien Molin-Van Kan. Moeder Molin woonde aan de overkant en wilde graag dat dochter Mia dichtbij woonde. Hier groeide dochter Magda Lahaije op.

Aannemers- en timmerfabriek Lemmens                            Langen Akker 52

Op deze plaats was het voormalige aannemers- en timmerbedrijf Lemmens gesitueerd, gebouwd door Wim Lemmens.

Wim (J.W.) Lemmens, geboren 7 november 1921,  begon bij zijn ouders in Broekhem-Valkenburg een aannemers- en timmerbedrijf rond 1948. Hij trouwde in 1954 met Maria Zaar uit Berg en Terblijt en vestigde zijn aannemers- en timmerbedrijf aan de Schone Poel 5. In 1957 verhuisde hij naar Langen Akker 52 (destijds 24) waar hij een woonhuis, werkplaats en magazijn bouwde. Zijn dochters Els, Bella, Marleen en Marjan groeiden hier op.

Lemmens was een zeer gerenommeerd aannemers- en timmerbedrijf. Hij bouwde in Berg en Terblijt  naast diverse woningwetwoningen o.a. het Gemeentehuis aan de Valkenburgerstraat (1964). 

Toen hij plotseling in 1984 overleed nam zijn schoonzoon Jack Peerboom het bedrijf noodgedwongen over. Als interieurbouwer en zonder ervaring in de bouw kreeg Jack veel steun van zijn medewerkers te weten Frans Lemmens afdeling Bouw en Harry Claessens als ervaren timmerman. Al snel werd het een volwaardig aannemers-timmer-interieurbedrijf dat bekend werd in de verre omstreken.

In augustus 1999 ging de poort dicht op de Langen Akker en ging het bedrijf Peerboom verder in Maastricht.

Ser Stassen Schoenherstellersbedrijf                                    Langen Akker 54

Op zeer jonge leeftijd ging Ser Stassen graag kijken bij Harie Geijselaers en bij Sjo van Kan die elders in het dorp hun ambacht als schoenmaker uitoefenden. In Heer leerde hij, pas 14 jaar oud, het vak uitoefenen bij Columbia. Eerst werkte hij vanuit een tuinhuisje. In 1963 trok hij naar de Langen Akker en bouwde er een woonhuis met werkplaats. Hij repareerde schoenen voor klanten uit de verre omtrek.

Zijn vrouw Lies werkte mee in de werkplaats bij het lijmen van de zolen. Zonen Jo en Bert gingen mee bij het ophalen van defecte schoenen op de woensdagavond en het uitbrengen van de schoenen op de vrijdagavond. Later hielp ook kleinzoon Enrico met plezier mee bij de ophaal- en bezorgservice.

Zijn werkplaats werd een hangplek voor opgroeiende jongens, die soms met 6 man tegelijk uren lang om hem heen zaten terwijl hij, getooid in zijn blauwe “sjtubjas”, aan het werk was. Wereldse problemen werden besproken en opgelost. Ook de sportuitslagen kwamen uitgebreid ter sprake.

Profwielrenners als Gerben Karsten, Huub Harings en Gerrie Knetemann kwamen bij Ser aan om hun voetplaatjes te verplaatsen zodat ze beter in de toeclips pasten en volgens Ser beter konden fietsen.

Na 60 jaar lang met veel passie werkzaam te zijn geweest ging dé sjoester van Berg met pensioen. Aan de Langen Akker 54 groeiden zonen Jo, Bert en dochters Lea en Monique op.

Familie Dolmans-Stassen
Langen Akker 56

Hier woonde de familie Nic en Leonie Dolmans-Stassen met zoon Bert. Ook deze woning is gesloopt om plaats te maken voor Akkerstaete. Leonie verhuisde daarbij naar verzorgingshuis De Fonterhof in Berg en Terblijt.

In een aantal panden aan de overkant van Akkerstaete zijn nu nog altijd markante ondernemingen gesitueerd.

Hotel de Lange Akker
Langen Akker 33

Het hotel werd gebouwd door aannemer Jos Ubags voor de familie Guillaume (Giem) en Hubertina (Tien) Molin-Van Kan. Hier groeiden Lei Molin en Hein Molin op. Lei werd bekend als kunstschilder en Hein werd eerste jeugdprins van de carnavalsvereniging de Foekepot. Tien bestierde het hotel met succes terwijl Giem zwaar werk verrichtte als mijnwerker.

In de vijftiger jaren werden hier tijdelijk (Oost) Indische Nederlanders en repatrianten uit (Papua) Nieuw Guinea opgevangen die gevlucht waren uit hun thuisland. Hotel de Lange Akker fungeerde daarbij als contractpension. Op de vrijdag mochten de gasten zelf koken en Tien keek graag toe. Nasi en “hin met ries” is uit die tijd op haar menukaart gebleven. Een van de Indische gasten was Frans Leidelmeijer, een kunsthandelaar die later op televisie het programma Kunst en Kitsch presenteerde.

Een pensionovernachting koste in 1954  f 6,- per persoon per dag. Dat is in euro’s omgerekend €2,72 per dag.

In 1960 werd de familie Maria en Henk Geurts van Kessel-Hendriks eigenaar. Henk werkte een tijd lang in de mijn en de bouw. Maria (beter bekend als ‘Marietsche’) zwaaide de pollepel en had al veel kookervaring opgedaan in de horeca. Haar zondags menu met o.a. frites, appelmoes en verse haantjes met servetjes aan de poten genoot vooral gretige aftrek. Hier groeiden hun zonen Jan, Wim, Huub en dochters Emmy en Ine op.

Er waren zeer veel vaste gasten die elk jaar terugkwamen. Vanaf Pasen tot oktober was men volgeboekt. Het hotel was zelfs zo vol, dat regelmatig (vooral in de bouwvakvakantie in juli) gasten in de dependances bij de buren werden ondergebracht o.a. bij de familie Fraats en Beckers.

In 1972 werd het pension uitgebreid met 4 slaapkamers, toiletgroepen, uitbreiding eetzaal/restaurant en de naam werd toen “hotel-pension”. In totaal had het hotel 14 kamers.

Er kwamen ook veel passanten op het terras en de ijsverkoop sloeg zeer aan bij zowel de buurt als heel Berg. En natuurlijk kwamen ook de voetballers van het nabijgelegen sportveld graag na afloop van de wedstrijd langs.

Het terrein liep door tot aan de huidige weg naar het sportterrein. Er was een rechtstreekse verbinding met “de Pletsj”. In het plan Munster zijn stukken grond aan de gemeente verkocht voor de huidige bebouwing. Er was een grote kippenren achter in de tuin, waar de gasten vaak verse eitjes van kregen. Rond kerstmis werd men door de politie in Berg steeds gewaarschuwd voor een kippendief!

In 1961 ging de logiesprijs naar f 8,- per persoon per dag en in 1965 naar f 12,- per persoon per dag voor volpension. In 1970 ging de logiesprijs naar f 14,50 en in 1972 naar f 16,50 per persoon per dag voor volpension. In 1978 werd een bedrag ad f 30,- per persoon per dag berekend.

De kinderen Geurts van Kessel waren in 1960 allemaal ouder, toen ze in Berg kwamen: de oudste 18 en jongste 8. Zoon Wim deed de hele administratie en reserveringen en samen met zijn jongste broer gingen ze vaker op “excursie/avontuur” met bij voorkeur jonge vrouwelijke gasten.

Het hotel had ook een buurtfunctie, er was veel inloop en men hielp mee. De firma Blom leverde de olie voor de CV. Leunissen kwam vaker sanitaire reparaties verrichten. Fraats reed met gasten voor Moonen’s Cars naar de Ardennen, de Eifel, het Ahrdal en zelfs Givet in Noord Frankrijk. De gasten genoten zeer van hun vakanties in deze prachtige omgeving en waardeerden ook de familiaire sfeer.

Het hotel-pension was naast ontmoetingsplek ook een belangrijke werkverschaffer. Verschillende trouwe krachten uit de buurt hielpen langere tijd graag bij de ontbijten, diners, kamers poetsen etc. Ook hier heerste een familiaire sfeer.

Moeder Maria (Marietsche) was een belangrijke gang- en grappenmaker in gezelschap. Zo was Maria langere tijd een gezien en onderscheidend lid van het voormalige dameskoor. Dat moest ze op enig moment helaas opgeven vanwege haar moeite met traplopen naar het oksaal (kinderverlamming).

Er kwamen in de ‘60-er en ‘70-er jaren veel toeristen naar Berg, er was zelfs een eigen VVV bij Leo Bekkers (Valkenburgerstraat 45). De gasten kwamen van buiten Limburg, ook vanuit Hamburg. Maar de ontvangst van Duitsers was toch wat gereserveerder vanuit de andere Hollandse gasten.

In 1981 werd familie Pieters eigenaar. Zij woonden reeds enige tijd aan de Langen Akker waar ze pension de Hil runden. Na de overname van hotel De Lange Akker zijn zij met pension De Hil gestopt.

Artikel uit het ‘Land van Valkenburg’ d.d. 18-09-1981.

Vanaf 1982 werd het hotel aangeboden als geheel gerenoveerd met prijzen voor logies en ontbijt ad
f 31,- per persoon per dag. Volpension vanaf f 46,- per persoon per dag. In 1984 werd in de Telegraaf geadverteerd met logies en ontbijt vanaf f 33,-.

In 2002 (01-08-2002) werden Frank en Marion Vinck-Rings eigenaars van Hotel de Lange Akker. Hun dochter Celina groeide er op. Frank en Marion hadden reeds horeca ervaring opgedaan in Rothem en Frank als oud-commando exploiteerde een ‘out-door’ onderneming genaamd Survival Limburg, waar diverse Bergenaren als instructeur werden opgeleid. Samen bouwden ze het pand om naar een groepsaccommodatie. Later werd een studio gemaakt van 2 bestaande kamers. Momenteel heeft het hotel 12 kamers en 1 studio.

Het hotel “de Lange Akker”, heeft een rijke historie en is nog steeds beeldbepalend op de Langen Akker.

Elektro Lambrix
Langen Akker 43

Wiel Lambrix (alias Wiel van de lange Wim) richtte in februari 1962 Electro Lambrix op. Zijn electro bedrijf startte hij in de Pater Tilliestraat te Vilt. Het begon met het inrichten van “het stokes” (de ruimte waar de spullen lagen om de kachel te stoken) tot magazijnruimte. Er werden een aantal rekken geplaatst voor gereedschappen en materialen.

Wiel Lambrix in zijn jonge jaren

In 1965 trouwde Wiel met Elly van der Heijden. Aan Langen Akker 43 in Berg had de accordeonist Jean Lahaye een stuk grond gekocht maar wilde dit weer snel van de hand doen. De kavel kwam beschikbaar incl. de bouwtekeningen. Wiel en Elly hapten snel toe en kochten de kavel samen met de bouwtekeningen. Vroeger kon het wel 1 jaar duren voordat alle bouwtekeningen goedgekeurd waren. Wiel kon nu snel zijn woonhuis met electro bedrijf bouwen gelegen aan de Langen Akker.
Lambrix Elektro is een familiebedrijf met een rijke geschiedenis in elektrotechniek die meer dan 50 jaar terug gaat. Vanuit een passie voor techniek groeide het bedrijf uit tot een betrouwbare naam in de regio. Het bedrijf is nu gesitueerd aan de Rijksweg 169 in Vilt, Valkenburg aan de Geul.

Woningvereniging Berg en Terblijt is opgericht 3 december 1949 met als doel sociale huisvesting in de kernen van de voormalige gemeente Berg en Terblijt. In 1996 werd de rechtspersoon Woningvereniging Berg en Terblijt omgezet in Woningstichting Berg en Terblijt.

Per 1 januari 2026 is Woningstichting Berg en Terblijt gefuseerd met Woningstichting Servatius te Maastricht waarmee het woningbestand van ±300 verhuureenheden, gelegen in de kernen Vilt en Berg, is overgedragen.

Akkerstaete was het derde grote appartementen complex van Woningstichting Berg en Terblijt. Het werd gerealiseerd in 2014. Het complex aan Langen Akker 48-56 biedt plaats aan 26 appartementen.


  • Foto’s: Elly Lambrix- van der Heijden, Els Lemmens, Enrico Amico, Frank en Marion Vinck-Rings, Hans Blom, Jack Peerboom, Jack Reiss, Jo Stassen, Magda Lahaije, Wim Geurts van Kessel en Werner Kreutzer.
  • Concept en teksten informatiebord: Vereniging Indertied
  • Uitvoering en bijdrage informatiebord: Woningstichting Berg en Terblijt